{"id":19035,"date":"2026-06-28T10:18:27","date_gmt":"2026-06-28T08:18:27","guid":{"rendered":"https:\/\/eidelstedter-buergerverein.de\/?p=19035"},"modified":"2026-06-30T17:59:48","modified_gmt":"2026-06-30T15:59:48","slug":"utgaav-74","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/eidelstedter-buergerverein.de\/?p=19035","title":{"rendered":"Utgaav 74"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

 <\/p>\n\n\n\n

Moin leev L\u00fc\u00fcd,<\/h3>\n\n\n\n

Letzt hebb ik ji jo vun de „Schoolarbeiden“ bi de Plattsnakker vertellt. – Wi w\u00fcllt nich bloots tohoop sitten un l\u00fctte Geschichten ut B\u00f6ker lesen; nee, wi w\u00fcllt ok mit de Sprook leven un mitenanner snacken. Un dor\u00fcm mookt wi nu \u201eSchoolarbeiden\u201c. Fief tof\u00e4llig funnen W\u00f6\u00f6r warrt an\u2019n Avend vun uns Drepen opschreven. Ditmal : Muusk\u00f6ddel, Rumpott, Appelkorn, Fohrrad un Goorn. Jedeen hett een wunnerbore Geschicht dor\u00f6ver schreven. Dree dorvun find ji ok in dat nege Heff vun uns B\u00f6rgervereen. Ji warrt ju wunnern, wat f\u00f6r \u00fcnnerscheedlich Vertellens dorbi rutkamen s\u00fcnd.<\/p>\n\n\n\n

Un de n\u00e4chst Huusopgaven hett dat ok all geven: Wi w\u00fcllt een l\u00fctt Krimi \u00f6ver de Klassiker vun Klaus Groth<\/a> , dat Gedicht vun „Matten Haas un de Voss “ schrieven. Dat is een bannig schaurige Saak, domals 1867, \u00f6ver de denn ok dat Narichten Blatt bericht hett. Dor gifft dat Moord, Swinnel, Smacht, een achtert\u00fcckschen Voss, een trusch\u00fcllig un tutigen Haas un annere slimme Saken. Kiekt mal dat l\u00fctt Video<\/p>\n\n\n\n

L\u00fctt Matten Haas\u00b4-Video- You Tube<\/i><\/span><\/pre>\n\n\n\n
un leest dorto de Polizeibericht in uns Rubrik Ut uns Schrievwarksteed.<\/p>\n\n\n\n
Veel Spa\u00df<\/span><\/span><\/p>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n
 <\/p>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure>De Fall \u201e Matten Haas\u00b4 <\/h2>\n\n\n\n
Polizeibericht Nr. 27\/1867<\/strong><\/h4>\n\n\n\n
Uttog ut de Akten vun de Landj\u00e4gerei<\/strong><\/h4>\n\n\n\n
Dat weer an’n fr\u00f6hen Morgen, as de Buur Harm Siefken op sien Weg d\u00f6r den Bruch op en Lichtung in’n Wohld de Liek vun de bekannten Haas Matten funnen hett. He leeg \u00fcnner en Ellernbusch, dat Fell noch warm. De Dode wies d\u00fc\u00fctliche Bittwunnen op. Man dat Leven weer al ut em wichen. De Naricht verbreed sik gau \u00f6ver de ganze Gegend. Un as bald den Naam vun den Doden fast stunn, weer ok de Naam vun den Verd\u00e4chtigen in alle Munn: De Voss. Nu kreeg de Landj\u00e4ger de Fall op de Disch.<\/p>\n\n\n\n
De Ermittlungen:<\/h4>\n\n\n\n
To’n Anfang schien dat eenfach to wesen. De Voss weer in de Neeg vun den Tatort sehn worrn. Man bald keemen Twiefel op. En poor Deerten vertellten, dat de Voss den Haas nich tof\u00e4llig drapen harr. Beter noch, he schall em v\u00f6rher fr\u00fcndlich beg\u00e4ng wesen un em sogor Schuul bi`n Danzen verspraken hebben.<\/p>\n\n\n\n
De Unners\u00f6kers vermoden dor\u00fcm en plaante Doot. Apenk\u00fcnnig harr de Voss dat Vertroen vun den gootgl\u00f6wigen Matten Haas wunnen, \u00fcm em later lichter doot beten to k\u00f6nen.<\/p>\n\n\n\n
Dat Eerste, wat opfull, weer, dat de Voss den Doden kennen harr. Mehr noch: De beiden weern in de letzten Weken mennigmal tosamen sehn worrn. Dat verwunnert vele. Wat harr en Voss mit en Haas to schaffen?<\/p>\n\n\n\n
De Kreih, de ehr Nest op en hoge Eek harr, weer de eerste T\u00fc\u00fcg. \u201eIk heff nix sehn\u201c, verkloor se. Aver twee Daag later vertell se op eenmaal, dat se den Voss un Matten tosamen snacken sehn harr. Wof\u00f6r hest du dat denn nich glieks seggt, froog de Unners\u00f6kers? Dat maakt stutzig. Noch stutziger w\u00f6\u00f6r de Unners\u00f6kers, as bi \u00b4n D\u00f6rchs\u00f6ken vun ehr Nest en achter Been vun’n Haas to’n V\u00f6rschien keem. „Funnen“, seggt de Kreih. Mehr kunnst ut ehr nich rutholen.<\/p>\n\n\n\n
Un de Voss? – De Voss s\u00fclvst weer eerst nich optofinnen. As he sik denn doch wiesen leet, weer he gliekm\u00f6dig un seker. \u201eIk heff den Haas kennt\u201c, s\u00e4 he. \u201eAver ik heff em nich doot maakt.\u201c – \u201eWokeen denn?\u201c – \u201eDat weet ik nich.\u201c – \u201eWo weerst du an’n Avend vun de Daat?\u201c – \u201e\u00dcnnerwegens.\u201c – Dat weer allens.<\/p>\n\n\n\n
De Sporen an’n Tatort weren nich kloor. Dat harr in de Nacht regent. Wat noch to sehn weer, kunn op mehr as een Deert passen.<\/p>\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Bild Mathias Frank<\/span> <\/i><\/span><\/p>\n\n\n\n
Un mit de Tiet keem noch wat anners an’t Licht: En l\u00fctt Muus verklaar, se harr strieden h\u00f6rt. Nich blots een Stimm, man twee. Un de een schull nich den Voss toh\u00f6\u00f6rt hebben. – Dat broch de ganze Sach d\u00f6rch’nanner.<\/p>\n\n\n\n
Wenn dat stimm, weer villicht noch en Tweet in’t Spill. De Uhl, de as besonnen un klauk gellt, meen dor\u00fcm:<\/p>\n\n\n\n
\u201eJi k\u00f6\u00f6nt den Voss f\u00f6r sch\u00fcllig hollen. Ji k\u00f6\u00f6nt em ok f\u00f6r unsch\u00fcllig hollen. Man bewiesen is bet nu gor nix.\u201c<\/p>\n\n\n\n
So steiht de Fall bet h\u00fc\u00fct. Nu bitt de Polizei de L\u00fc\u00fcd \u00fcm H\u00f6lp un Antwoorden ob Fragen as<\/p>\n\n\n\n